saniyede bir milyar yılı gördüm

yeni bir adım atana kadar izleyeceğim

ve izleyeceğim

en iyi yaptığım şeylerden biri nasıl olsa

belki de en iyisi

hepsinin arasında

atlamadan önce sindireceğim

güzellikleri

içimde eriteceğim

ve beni yakıp,bir ağacın kökleri gibi derinlere inmelerine

hiç ses etmeyeceğim

uyumadan önce son bir kez

göz gezdireceğim

pürüzsüz tenlerde

ve sıcak titreşimlerinde

nefes alıp veren,orada değilmişçesine

beş litre kanım ruhumu da söküp akmadan kızıl manzaranın üzerine

ilk seferiymiş gibi doyuracağım kendimi

hayranlıkla alkışlayacağım tüm sesleri

en kısığından en gürültülüsüne

hepsi bir orkestranın sözleriymişçesine

bildiğim için uzun zamandır

olmadığını hiçbir şey korkacak

üzülüyordum az zamandır

olmadığı için hiçbir şey koşacak

koşacak ve tüm gücümle sarılacak

bırakmadan hayat denen yanılsamanın eteklerini

kirli tırnaklarım tüm inatlarına rağmen

gülümseyeceğim bir kez daha

tüm varoluşun kucağına

aslında gerçek olmasa da

Soğukmuş Lan

son zamanlarda çok yorulduğumu hissediyorum

sanki parça parça dökülüyorum

ve bunu inkar etmekte inadımı sürdürüyorum

belki de bünyemin kapasitesinin ötesinde görevler yüklüyorum ona

ya da belki sadece yol yorgunluğudur,

bilemiyorum.

yediğim şeyler besleyici olsa da yemek düzenim

zarar görmüş durumda

ne zaman yediğimin farkında bile değilim

sabahları uyanmakta zorluk çekmeye başladım

akşamları ise uyuyamıyorum

belki de uyuyabiliyorumdur

ama kendimi zorluyorumdur

bilemiyorum.

burası öngördüğümden daha farklı bir şekilde soğuk

sabahları dışarı çıktığımda her yeri buz kaplamış olarak buluyorum

havadaki nem olduğu yerde donuyor

kırağı dedikleri olay bu olsa gerek

ne var ki anlatıldığı gibi şirin değil

bazen yerlerde yürümek zorlaşıyor

her yer kayganlaştığı için

çimlere bastığımda çıtırtılar duyuyorum

donmuş çimlerin kırılma sesleri...

gözlerim daha hassas hale geldi

artık güneş gözlüğü olmadan aydınlıkta duramıyorum

gözlerimi açmakta gerçekten zorluk çekiyorum

sabah ve akşam saatleri arasındaki sıcaklık farkı çok fazla

derslerimin geç saatte bittiği günler

odama dönerken üşümekten kaçmak için

sabahları kaşınmayı göze almak zorundayım.

sebze ucuz ama et oldukça pahalı

dilediğim kadar et yemeği yiyemiyorum

özellikle de kırmızı et,

bir aydan uzun zamandır hiç tüketmedim.

drama çalışmalarım sıhhiye'deki bir tiyatro salonuna kaydırıldığından

artık ders çıkışlarında oraya gitmem gerekiyor

bir buçuk saat erken çıkmalıymışız

görüşüne göre istanbuldaki hayat tarzımdan firarım pek de uzun sürmedi eh

ironik...

belki de ben diğer insanların aksine hayatımı ani ve büyük felaketlerle değil de,

sürekli ve en kötü ihtimalle can sıkıcı olan problemlerle yaşıyorumdur

bir takas olarak

çok da şikayetçi olmamalıyım belki de

bilemiyorum.

Can'dan itirafları okudunuz. İyi geceler yaşayan organizmalar.

Zalimler

Bunlar bunlar bunlar böyle

Yaşarlarken kendi hallerinde

İster ister isterlerken

Bir yudum da olsa kaybettikleri saniyelerden

Dilerken dönmeyi kendi çevrelerinde

Değil ama,hatıralarındaki günlere

Bilerken orakları kanlı ellerinde

Sırıtırlar sinsice,kaçıp gidebilenlere

Seyrederler arkalarından

Zalimce bir kikirdemenin eşliğinde

Boğazları kesikse de hiç hırıldamadan

Salınırlar her an ihanetin eşiğinde

Çekemezken izlemeyi

Fırsat bulmuşken özgürce uçup gidenleri

İsterler cenneti yerle bir etmeyi

Dirilirken nefretlerinden,yeniden,gelmeyecek son seferi

Eroin-Kokain-Amfetamin-........

Rüzgar esiyor bir kızın dişlek kıyılarında sabahın ilk ışıklarıyla

Titrek nefesimin dalgaları vuruyor makyajdan görünmeyen yanaklarına

Yaşlanıyor çiziklerle dolu ahşapta ilerleyen aydınlığın her bir ânıyla

Tüm gençliğini inkâr ederken kırık ruhu güzelliği ölüyor yanıbaşımda

Dönüyor palyaçolu duvar kağıtları ve eskiden kalma tüm ihtişamıyla çevremde oda

Evlerine dönerken yakın zamanlı anılar,siniyor tehtidkâr sorular aklıma

Ve savunmasız yakalıyor beni turuncu oklar,kör ederken kaşındırıyor da

Cürret ederim atlarmışçasına karanlık sulara kapıya doğru bir adım atmaya işte tam da bu anda

Haykırırken içimden yardım çağrıları,bilirken duyan bir bedenin olmadığını,çıldırmışça

Açamazken çöl gibi kurak ve çatlak dudaklarımı,sarılmış gerçek bir aşkla tutunmuşçasına

Yanarken her nefeste,emin olamazken kim olduğuma,varamazken bunun ayırdına

Yığıldım uzayıp giden yerlere,uzayıp gidebilecekmişçesine,inanamazken hâlâ bu soğuk tecrübenin hiçbir anına

Ne Güzellikler Halbuki

Umutlar verdi

Sonsuzluğu vadetti

Tükenmeyen bir arzuyu

Gözlerimin önüne serdi

Sanmıştım en azından

Kanmıştım bir tanesine daha,sancılı oyunlarından

Ağırlamıştım hançerlerini sırtımda,

Yapamazken hiçbir şey,akan rüyaları seyretmekten başka

Çömeldim yavaşça

Hayran kaldığımdan,demek isterdim

Uzandım ayaklarına

Bunda bile bir sanat sezdim demek isterdim

Hayallerim az önce tükenmişti ne var ki!

Kalmamıştı çareler affedilmek için!

Kestirmeler tıkanmıştı artık benim için!

Ne güzellikler söz vermişti halbuki...

bö

Bütün bu sorular sorduğum

Çok aptalca hissettiriyor herneyse

Hoşçakal

Köşeyi döndüğümde

Onu fısıldarken duydum gene

Hoçakal

Dediği buydu

Hoşçakal

Sevgilerimi Veriyorum

sevgilerimi veriyorum hepinize

hayır bu sefer saklamayacağım

yerinde bulamadığım

kendime...

hayır,bu sefer esir bırakmayacağım

sözlerimde...

hepsi sizin olsun

son damlasına kadar

benden ırak olsun

son ânıma kadar

vazgeçmek değil bu

sadece,

izin vermek bu

sevgiyi sevebilmek için,sadece

korkmamak için güzellerden

kovalasalar da bazen beni

kabuslarımda,tam da güvenliği bulmuşken

bırakmasalar da peşimi

ve bazen feda etmek kendini

amaçsızca hatta anlamsızca

uzuncana aramışken benzer değerleri

yüzleşmek aynalarla

kırıklarsa da

saymadan parçaları,incelemeden kesikleri

kırgınlarsa da

deşmeden anıları,görmeden yaraları

bıkmadan ve usanmadan

kaçmadan ve asla tepeden bakmadan

sevgilerimi veriyorum

(yazarın notu: intihar mektubu gibi oldu babes Burçak :D )