son zamanlarda çok yorulduğumu hissediyorum
sanki parça parça dökülüyorum
ve bunu inkar etmekte inadımı sürdürüyorum
belki de bünyemin kapasitesinin ötesinde görevler yüklüyorum ona
ya da belki sadece yol yorgunluğudur,
bilemiyorum.
yediğim şeyler besleyici olsa da yemek düzenim
zarar görmüş durumda
ne zaman yediğimin farkında bile değilim
sabahları uyanmakta zorluk çekmeye başladım
akşamları ise uyuyamıyorum
belki de uyuyabiliyorumdur
ama kendimi zorluyorumdur
bilemiyorum.
burası öngördüğümden daha farklı bir şekilde soğuk
sabahları dışarı çıktığımda her yeri buz kaplamış olarak buluyorum
havadaki nem olduğu yerde donuyor
kırağı dedikleri olay bu olsa gerek
ne var ki anlatıldığı gibi şirin değil
bazen yerlerde yürümek zorlaşıyor
her yer kayganlaştığı için
çimlere bastığımda çıtırtılar duyuyorum
donmuş çimlerin kırılma sesleri...
gözlerim daha hassas hale geldi
artık güneş gözlüğü olmadan aydınlıkta duramıyorum
gözlerimi açmakta gerçekten zorluk çekiyorum
sabah ve akşam saatleri arasındaki sıcaklık farkı çok fazla
derslerimin geç saatte bittiği günler
odama dönerken üşümekten kaçmak için
sabahları kaşınmayı göze almak zorundayım.
sebze ucuz ama et oldukça pahalı
dilediğim kadar et yemeği yiyemiyorum
özellikle de kırmızı et,
bir aydan uzun zamandır hiç tüketmedim.
drama çalışmalarım sıhhiye'deki bir tiyatro salonuna kaydırıldığından
artık ders çıkışlarında oraya gitmem gerekiyor
bir buçuk saat erken çıkmalıymışız
görüşüne göre istanbuldaki hayat tarzımdan firarım pek de uzun sürmedi eh
ironik...
belki de ben diğer insanların aksine hayatımı ani ve büyük felaketlerle değil de,
sürekli ve en kötü ihtimalle can sıkıcı olan problemlerle yaşıyorumdur
bir takas olarak
çok da şikayetçi olmamalıyım belki de
bilemiyorum.
Can'dan itirafları okudunuz. İyi geceler yaşayan organizmalar.
