16 nisanda bir günlüğüne istanbula geliyorum sanırım . bilgisayarımı bile almamaya karar verdim. gerçek olmasa da bir hippi gibi yaşasmayı deneyeceğim. şu anda bölümün bilgisayar laboratuvarından ve bir mac kullanarak yazdığım için cümlelerimin pek de dğzgğn olmamasına izin vereceksiniz artık . birisi oldukça ağır bir parfüm sıkmış. güzel koktuğunu sanıyor olmalı. ne var ki iğrenç... istanbulla ilgili görüşlerimi bilen biliyor. ama düşününce,başka nereye gidebilirim ki...

sonra bu konuya döneriz

Burçak'a Doğrudan Dert Yağmuru

Yaşam belirtisi göstermeden yaşayanlara gülerken ,samimi şekilde geçemediğimi farkettim. Takılıp kaldığımı.Benim de kendimi sınırlandırmaktan geri kalmadığımı. Umursayıp da etkilenmemenin her zaman sürdürmek için yıpratıcı bir uğraş olduğunu gördüm. Umursamamak istemiyorum,hayır bu ben değilim,derdim belki. Ama belirleyen nedir ki ? Kim olduğumu ne belirler. Ben belirleyebilir miyim ki ? Benim için birisiyken başkası için bambaşka bir şey olabilirim. Hangi birisine yetişeyim ki? Hangi birisine sorarak karar vereyim ki. Hangisine karşı çıkayım ve hangisini benimseyeyim ki? Hiçbir şey yapmadığım için solup gitmek,ya da her şeyi bir anda yaptığım için moleküllerime ayrılmak istemiyorum. Hiçbir konuda iyi olduğumu düşünmemeye başladım. İyi olduklarım varolmadığından ötürü. Sadece benim kafamda varsa o var mıdır ki...Kimse anlamıyor ve korkuyorsa var mıdır...Senin kafanın içinde olmak istemezdim çünkü çıldırırdım dedi bana istediğim insan.Bunun üzerine söyleyeceklerim süsten ibaret olacaktır.Yanık bir kekin üzerindeki içi geçmiş vişne tanesi...

Genetik anlamda oldukça avantajlı olsam da vücuduma eziyet ediyorum.Doğru düzgün beslenmiyorum.Bir de biyolog olacağım,pff.Bazı günler tek öğünle geçiyor . Halbuki telefonumun alarmı saat 8'e kurulu.Yataktan çıkmama yaramıyorsa,ne işe yarıyor ? Birini beğenmek için yüz mililitre bira gerekiyor. Masturbasyon yaparken aklımdan geçirebileceğim kimse yok hayatımda. Sosyal anlamda arzularla dolu ama amaçsızım. Nereye saldıracağımı bilmiyorum. Belli olmamasına ise hayret ediyorum. Burnuma güzel kokular gelmiyor. Bitkilerle bir hayat geçer mi? Sürekli müzik dinlememin nedeni ise duymamak için bir bahane. Artık dışarıdan bir ses gelmese bile müzik dinliyorum. Kafamın içinde .Tekrar ve tekrar. Belki de kendimi duymamak için. Bana şikayet ettiğim ben hakkındaki sıkıcı ifadelerden kurtulmak için.

O özel kişiyi aradığı ve ona kavuşma isteğine sahip olduğu için güldüm birisine. Kıs kıs güldüm. Acıdığımdan değildi bence. Oradaydım demek istedim sadece. Ama konuşmadım. Zaten farketmeyecekti,yorumum geçersizdi ve anlamsızdı. Bu kadar çok gülmemin nedeni bu. Zavallılar neye uğraşıyorsunuz? Çoktan kaybettiklerize ilk defa kavuşmak için mi!?

Ve bir kez daha,renkli yalanları sağır edene dek gülüyorum.

Kal

Yanımda kal

Kendime gelinceye kadar

Evrenin goncası solana kadar

Işıktan bir rüzgar ile savrulana kadar,kal

Dur ve izle gülüşümü

Gözlerimdeki tebessümü

Kuruyup toza dönüşene kadar

Benden arda kalanlar,aklından silinene kadar,kal

Yavaşça düşün

Yoksa bir hayatı atladığını

İtiraf etmeye dayanamaz yüzün

Utanç içinde yanarken,gözyaşların donana kadar,kal

Bekle ama durma

İnan ama aldanma

Hisset ama yıpranma

Uyu ama unutma

Git ama uzaklaşma

Biraz daha kal,

Sadece sonsuza kadar...

Yaşamsız

Beni güzel yapın

Mükemmel ve tekil

Bir başıma

Beni eşsiz yapın

Beni parlak yapın

Karanlığım bulaşmasın

Becerikli parmaklarıma

Beni masum yapın

Beni sonsuz yapın

An kaplı kurşunlar

Cildimde yarıklar açamasınlar

Beni ölümsüz yapın

Beni dingin yapın

Darbeler zihnimdeki sarayları yıkamasınlar

Havuzlarımdaki çamuru kaldırmasınlar

Beni yaşamsız yapın

Sağlıklı

Ailemdeki herkesin psikolojik bir hastalığı var

Belki de hastalıklar aslında kutsamadır

Bunun genelgeçer bir formülü olduğunu sanmıyorum

Ama ben sağlıklı olmayı yeğlerdim gibime geliyor

İnsanlar sağlığın değerini bilmiyorlar

Stabil zihinleri olduğu için müteşekkir olmuyorlar

Şizofren olmak marifet sanki...

Büyük ihtimalle hayatımın bir döneminde ben de bir çeşit

Zihinsel hastalıktan muzdarip olacağım

Ama o zamana kadar (gerçi hala olup olmadığım meçhul)

Basit şeylerin basit görünmesine minnettar olma niyetindeyim

Burçak,22nisanda hazal da gelsin :D

Nisan 2010

Hollandadaydım! Çamurlu ve dar kanalların içinde bir kamyon lastiğine binmiş,ilerliyordum.Yanımda da bir sarışın vardı ama olmasa da olurdu.Sonra kanalların kesişip birleştiği bir açıklığa geldim ve karaya çıktım.O kadar yükseğe zıplayabiliyordum ki şehirin ötesindeki yeşil çimenli tepesi karlı dağları görebiliyordum.Hatta dağların eteklerinde devasa canlılar vardı,kafa tokuşturan ya da birbirlerine güç gösterisinde bulunan.Sonrasında,yanımdaki sarışının arkadaşlarının evine gittim.Ev sahipleri odadan çıkıp başka bir yere gittiler.Tekbaşıma kaldım.O esnada ortalığı karıştırdım ve aklımdan 'ne şanslı piçler' diye geçirdim.Tabii ki bu cümleyi kurmuş olmak rüyamda bile ''can'ın kişiliği no 375 : kriptomanyak''ın ortaya çıkmasına neden oldu.Dizüstü bilgisayarlarını çalıp bir yerlere doğru yola koyuldum ama neresiydi bilmiyorum.Ardından uyandım zaten.Ama genel olarak .ok güzel bir rüyaydı.Bir önceki gece sarhoşken uyumuş olmamın etkisi olabilir.

Sonuç,ana fikir,tema,ne demek istersen artık:

Bu soruyu yanıtlamak için psikoestetik uzmanı olmak gerekmiyor,daha önce görmediğim bir yerlere gitmem gerek. Oradaki insanlarla kaynaşmam gerek.Dünya insanı olmam gerek :D

Artık Herkes Dokunuyor

Dokunmatik olduk!

Bir gün dokunmadan da halledebileceğimizi düşünüyorum

Kendimden örnek vermeyi ne kadar severim bilirsin

Bak,ben dokunmuyorum

Bakışlarınla müdehale etmek

Zihin gücü değildir de nedir?

Fantezi değil ki bunlar

Günlük hayatta kullanıyorum

Artık herkes fantastik değil mi zaten?

Sen de dokunmadan tuşla

Sen de fantastik ol

Sen de bir tane ol

lol